Maria Grzelewska

Maria Grzelewska urodziła się w 1946 roku. Trzydzieści pięć lat przepracowała jako nauczycielka historii w Liceum Ogólnokształcącym w Knurowie. Obecnie na  emeryturze, dużo pisze i publikuje o historii Śląska.

Mieczysław Kieliszewski

Mieczysław Kieliszewski urodził się w 1916 roku w Poznaniu jako syn Walentego Kieliszewskiego i Marcjanny z Dudzińskich Kieliszewskiej. W 1935 roku ukończył Szkołę Drogeryjną w Poznaniu. W 1930 r. wstąpił w szeregi Związku Harcerstwa Polskiego do 20 Poznańskiej Drużyny Harcerzy im. Gen. Józefa Longina Sowińskiego, z którą był związany przez następnych 70 lat. Po wojnie działał w harcerstwie do 1949 r. i po odwilży w 1956 r. Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku jako żołnierz zasadniczej służby wojskowej w Kompanii Sanitarnej 14 Dywizji Piechoty wchodzącej w skład „Armii Poznań”.

Juliusz Michalski

Urodził się 25 lutego 1919 roku w Puławach. W 1936 roku wstąpił ochotniczo do wojska i rozpoczął służbę w II Batalionie Pancernym w Warszawie, a następnie w 24 Pułku Kawalerii w Rzeszowie. Brał czynny udział w kampanii wrześniowej. Osobisty kierowca pułkownika Stanisława Maczka. Po napaści Sowietów na Polskę przekroczył granicę węgierską. Dotarł do Francji, gdzie został wcielony do Polskiej Dywizji Pancernej. Następnie walczył w Afryce, w bitwie o Tobruk. Zgłosił się na ochotnika do lotnictwa. Został przeszkolony na nawigatora i otrzymał przydział do 304 dywizjonu bombowego stacjonującego na wyspie Benbecula w archipelagu Hebryd Zewnętrznych. Kilkanaście lat po wojnie został profesorem na Uniwersytecie w Birmingham, gdzie pracował do emerytury.

Julian Dreścik

Urodził się w Bochni 25 maja 1918 roku. Absolwent Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy. Żołnierz kampanii wrześniowej. Mechanik 304 Dywizjonu Bombowego Ziemi Śląskiej im. Księcia Józefa Poniatowskiego i Dywizjonu 663 Samolotów Artylerii. Po wojnie zamieszkał w Wielkiej Brytanii. Odznaczony Krzyżem Walecznych. W 2000 roku został promowany na pierwszy stopień oficerski, podporucznika.

Zbigniew Orłowski

Urodził się w Warszawie 27 listopada 1925 roku. Uczestnik powstania warszawskiego o pseudonimie „Jastrząb”. Żołnierz pułku „Baszta” Batalionu Karpaty K-4. Walczył na Mokotowie. Więzień obozu jenieckiego Sandbostel w Niemczech. Pod koniec wojny żołnierz II Korpusu. Po wojnie zamieszkał w Birmingham w Wielkiej Brytanii. Członek Stowarzyszenia Polskich Kombatantów. Odznaczony Medalem Wojska Polskiego i Krzyżem Powstańczym. W 2000 roku promowany na pierwszy stopień oficerski, podporucznika.

Krystyna Kowalczyk

Urodzona 8 marca 1945 roku w Łodzi. Z wykształcenia filolog polski i teolog. Założycielka „Solidarności” w jednym z łódzkich liceów. Nauczycielka z powołania, aktywna opozycjonistka w walce z komunizmem. Żona reżysera Tadeusza Kowalczyka. Mieszka w Łodzi.

Władysław Krutin

Urodził się w mieście Bubryka 17 lipca 1923 roku. W styczniu 1940 roku wywieziony wraz z rodziną na Syberię do osady Jerłykowka w Krasnojarskim Kraju. Pracował dwa lata przy wycinaniu lasu. Po wybuchu wojny pomiędzy Związkiem Radzieckim a Niemcami objęty amnestią wyruszył w długa podróż na południe do nowo formowanego Polskiego Wojska w Guzar.

Michał Babicz

Urodził się 12 sierpnia 1927 w Bołdurach pod Brodami (województwo tarnopolskie). Syn żołnierza- ochotnika wojny z 1920 roku. Najstarszy z szóstki rodzeństwa. W 1935 roku przeniósł się wraz z rodziną do osady Uwin Nowy pod Radziechowem. Był naocznym świadkiem migracji ludności cywilnej uciekającej przed nawałą niemiecką i wkroczenia Armii Radzieckiej do osady. 10 lutego 1940 roku został deportowany wraz z rodziną do Kopytowa nad rzeką Wyczegdą na wschód od Kotłasu.

Mirosław Józef Chwiałkowski

Urodził się 17 marca 1926 roku w Łodzi. Gdy miał cztery lata rodzina przeprowadziła się do Kaletnika, letniskowej miejscowości położonej koło Łodzi. Szkołę Podstawową skończył w 1939 roku, jednak wybuch wojny uniemożliwił mu naukę w gimnazjum. Jego ojciec, od roku 1938  założyciel i prezes polskiego Związku Zachodniego w Kaletniku, po zajęciu Polski przez Niemców został aresztowany w roku 1940 przez swoich sąsiadów „volksdeutchów”-Niemców i zesłany do obozu koncentracyjnego w Weimar-Buchenwald  gdzie zmarł w 1942 r. jako więzień polityczny.

Janina Kowalska

Urodziła się w 1908 roku w Warszawie, córka Stefanii i Stanisława Zawadzkich. Jako dziecko przeżyła trudne i niebezpieczne czasy I wojny światowej, wczesną utratę matki. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę uczęszczała do Gimnazjum im. M. Konopnickiej. W 1925 roku podjęła studia z filologii polskiej na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. W tym czasie poznała swego przyszłego męża, Aleksandra Kowalskiego, sportowca, zapalonego hokeistę, reprezentanta Polski w hokeju na lodzie, późniejszego dwukrotnego olimpijczyka, absolwenta SGH.